In 2025 zijn we met Droomreis als gezin naar de noordelijke Serengeti geweest om de Mara rivier crossing te zien, als onderdeel van de Grote Migratie. Dat was een fantastische reis en smaakte direct naar meer. Dus we wilden graag nog een keer naar Tanzania. Nu niet als gezin maar met z’n tweeën. Eerder waren we al in Namibië en hebben daar een self drive 4×4 gedaan. Het Afrika virus heeft ons te pakken!
Onze wens was om in 2026 de Grote Migratie te zien als de gnoe’s en zebra’s in het zuiden van de Serengeti zijn als alle kalfjes geboren worden. En om twee minder bezochte parken te bezoeken als ultieme safari ervaring. Onze plannen zijn in nauwe samenwerking met Droomreis bedacht en geregeld, wat weer een fijne en persoonlijke samenwerking was. Eind februari ’26 zijn we vertrokken.
Na een comfortabele direct vlucht van Amsterdam naar Kilimanjaro reed onze chauffeur ons naar een lodge dichtbij Arusha Airport waar we de volgende dag zouden vertrekken richting Zuid-Serengeti (Ndutu). De lodge was heerlijk; een ruime villa met mooi uitzicht en heerlijke veranda’s. Hier verbleven we vorig jaar ook en de herkenning was groot en het was fijn om weer de gastvrije en lieve mensen daar te ontmoeten. Helaas was ons verblijf kort maar het avontuur lonkte!
De volgende dag waren we op het vliegveld aan het wachten op onze binnenlandse vlucht naar Zuid-Serengeti, toen onze gids (die al in Ndutu al op ons wachtte) ons een berichtje stuurde. Of we de piloot wilde vragen om ons niet op Kusini Airstrip af te zetten maar op een andere airstrip. Hij kon namelijk Kusini niet bereiken vanwege de modder als gevolg van de hevige regenval de afgelopen dagen… Het was een voorbode van veel modder en veel aanpassen. Wat een avontuur!
Eenmaal geland troffen we Dominic aan, onze gids / chauffeur met wie we het jaar daarvoor al drie weken waren opgetrokken, dus dat was een heel fijn weerzien. Hij vertelde dat het grote regenseizoen dit jaar al drie weken eerder was begonnen. Dat gingen we de komende weken nog vaak horen! Maar nu was het droog en al op onze trip naar de lodge kwamen we enorm grote kuddes gnoe’s (met kalfjes) en zebra’s tegen. Onze tented lodge was een andere die we geboekt hadden maar bleek een upgrade te zijn. Aanpassen aan veranderende omstandigheden zou voor de rest van onze trip het hoofdmotto worden. Het was een prachtig gelegen kamp met royaal uitzicht over Lake Ndutu. De zebra’s graasden voor onze tent en om ons heen zagen we giraffes, antilopen en ander wild dat ons kamp wilde bekijken. Het viel ons op dat het veel groener was dan vorig jaar in het droge seizoen (logisch), wat toch ook wel weer erg mooi is. Ook viel het ons op dat de aantallen en verscheidenheid van allerlei vogels veel groter was dan vorig jaar. Wat dat betreft vielen we met onze neus in de boter.
Hier (Ndutu) hebben we zo’n vier dagen game drives gedaan. Soms de hele dag, soms ‘s morgens en s ’middags met tussendoor een lunch in het kamp. Het was overweldigend zoveel wildlife. Luipaarden, cheeta’s, leeuwen, olifanten en uiteraard gnoe’s en zebra’s en andere soorten in overvloed. En de grote katten hadden allemaal de buik meer dan vol van de vele gemakkelijke prooien om hen heen, dus ze waren goed te benaderen. Van de regen hadden we gelukkig niet zoveel last; die keren dat we een regenjas aan moesten zijn op 1 hand te tellen, maar het zorgde er wel voor dat we niet zomaar overal konden komen. Dit bleek ook uit de tientallen 4×4’s die in de modder waren komen vast te zitten, zo zagen wij onderweg. We hadden veel vertrouwen in onze Dominic en wij zijn daar gelukkig van bespaard gebleven, want het kan je zomaar een halve dag kosten voordat er ergens een tractor vandaan komt om je weer los te trekken. Maar ook dat komt wel weer goed. Het heeft wel meerdere spannende momenten opgeleverd, bijvoorbeeld met het oversteken van een snelstromende rivier. Maar dat vonden we alleen maar prachtig.
Inmiddels was het tijd om door te gaan naar het Nyerere NP (voorheen Selous). Dat was wel een pittige reis. Omdat onze airstrip nog steeds niet bereikbaar was moesten we vertrekken vanaf een andere airstrip (dat hadden Martin en Wilma op afstand mooi voor ons geregeld!), met als gevolg dat we zeven tussenlandingen moesten maken in de Serengeti! Gelukkig was het mooi weer en vlogen we laag, dus onze bonus was een prachtig uitzicht over de Serengeti en de Ngorogoro krater met al het wildlife gedurende 3 uur. Normaliter betaal je daar een vermogen voor, maar voor ons was het gewoon onderdeel van onze trip naar het volgende park. Dus we genoten volop.
Vanaf Arusha moesten we via Zanzibar naar Dar-es-Salaam en vandaaruit verder naar Nyerere. Qua aansluiting van de diverse vluchten was het wel erg spannend want onze speling was vaak maar een half uurtje. We deelden dat met onze piloot en die glimlachte: “alles komt goed”. En dat was ook zo. Iedereen informeerde elkaar dat wij eraan kwamen; de menselijke maat en Hakuna Matata. Daar hebben we als westerlingen toch weer veel van geleerd en we gingen er helemaal in mee. Zoals bijvoorbeeld bij onze aankomst in Dar-es-Salaam. Hoewel we in de hal “binnenlandse vluchten” moesten zijn, was het allemaal toch flink wat groter dan de airstrips tot dan toe. We zagen zo’n apparaat staan om je bagage te scannen maar daarachter was direct de uitgang, terwijl we een transfer hadden naar Nyerere. We keken even ietwat hulpeloos om ons heen en dat was al genoeg voor twee mannen om ons te komen helpen. Ze zochten onze bagage uit en namen ons mee via allerlei gangetjes naar de incheckbalie. Daar stond niemand maar er werd druk getelefoneerd en 10 minuten later zaten we in ons vliegtuigje naar Nyerere! En een klein half uur laten vlogen we al boven de Rufiji rivier en zagen de hippo’s al vanuit het vliegtuig.
We werden hartelijk ontvangen op de airstrip in Nyerere National Park en even later waren we in de Lodge, prachtig gelegen aan deze rivier die nu erg breed en snelstromend was vanwege de vele regen. Vanuit onze eigen luxe tent met rieten dak en groot bordes rondom hadden we ook een prachtig uitzicht op de rivier. Ook hier moesten we bij donker de hulp van een Masai inschakelen, want de hippo’s en de olifanten kwamen nogal eens buurten op zoek naar mals gras en water.
De volgende dag hebben we een bootsafari gedaan op de Rufiji rivier. Een heel andere beleving dan een safari vanuit een Landcruiser! Uiteraard veel hippo’s, krokodillen en waterbuffels gespot maar vooral de vele verschillende prachtige vogels aan de rivieroever maakte deze tocht zeer de moeite waard.
De dagen daarna hebben we diverse gamedrives gedaan. Omdat het hier zo (in het regenseizoen) groen en dichtbegroeid is, vonden we dit een totaal andere ervaring dan in Serengeti waar alles uitgestrekt en open is. Je hoort bijvoorbeeld de olifanten wel maar je ziet ze niet, totdat je de bocht omgaat en ze ineens vlak voor je neus staan! Helaas misten we de groep Afrikaanse Wilde Honden op een haar; andere gasten van onze lodge hadden ze net voor ons gespot! Maar goed, het blijft wildlife en dat laat zich niet plannen. Gelukkig maar.
Een verademing was ook dat in het hele park maar af en toe een enkele andere safari auto tegenkwamen. Je hebt echt het gevoel dat je vrijwel alleen in het park bent en ook dat is in Serengeti wel anders, hoewel onze gids daar toch altijd wist weg te blijven van de grote massa. Hoelang dat zo blijft is de vraag; want naast de kleine airstrip is inmiddels een groot vliegveld gebouwd met behulp van de Chinezen. Toen wij er waren was dat nog niet in gebruik genomen.
Na een paar dagen gingen we door naar Ruaha National Park. Ook weer met een klein vliegtuigje met enkele andere gasten. Aangekomen gingen we direct op gamedrive. Heel veel olifanten en het was voor ons voor het eerst dat een heel grote mannetjesolifant ons duidelijk maakt dat we toch echt een andere weg moesten volgen. Was wel even spannend maar we hadden veel vertrouwen in onze gids die er al 30 jaar gids was. Een mooie wijze man met wie we de komende vier dagen zouden optrekken. Vlak bij onze lodge ontdekten we sporen van een groep Afrikaanse Wilde Honden, dus we zijn van het pad af gegaan en we hebben wel twee uur gezocht. Niet gevonden, maar wel heel leuk en spannend.
Ook hier weer een prachtig aan de rivier gelegen lodge. We konden ons niet voorstellen dat deze heel brede en zeer snelstromende Ruaha Rivier in het zomerseizoen vrijwel droog staat. Maar de foto’s in de lodge wezen anders uit. Onvoorstelbaar. Voor onze luxe tent lagen de hippo’s in het water te poedelen en om onze tent heen zaten continu heel grappige hyraxes; een soort mega cavia. En er zou een luipaard rondlopen maar dat namen we met een korreltje zout. Totdat we de volgende ochtend vroeg op pad gingen voor een volgende gamedrive! 50 meter buiten het kamp liep daar heel rustig een luipaard totdat het ons in de gaten had en zich al sluipend uit de voeten maakte! Ook dat is hier (en in Nyerere) anders; omdat er niet zo heel veel gasten komen, zijn de dieren veel schichtiger en blijven niet rustig liggen zoals in Serengeti. Wel leuker om ze dan toch te spotten!
Ruaha is prachtig; heel afwisselend qua landschap en vrij ruig. En uiteraard was nu alles groen. Onze gids verontschuldigde zich meermaals dat de dieren nu moeilijk waren te vinden, maar wij waren al heel blij met alle vogels, enorme aantallen vlinders, schildpadden en het prachtige landschap. Maar we zagen bijvoorbeeld ook een vossen familie, een klipspringer, een familie van jakhalzen, heel veel hippo’s en olifanten dus we hadden niets te klagen. We sloten af met een nightdrive; heel bijzonder en ook spannend. We vonden allerlei nachtvogels, maar ook een baby luipaard en een soort haas met de achterpoten van een kangoeroe (springhare). Een geweldige ervaring.
We sloten deze reis af met een paar dagen op een klein privé eiland voor de kust van Tanzania ter hoogte van Bagamoyo. Lekker relaxen, snorkelen en over het 9 km lange strand wandelen. Voor ons was dit de perfecte afsluiter voordat we vanuit Dar-es-Salaam met een directe nachtvlucht terugvlogen naar Amsterdam.
Net als onze eerste reis voelden we ons perfect geholpen door Droomreis Tanzania; goed meedenken, goed advies vooraf en ook als alles wat anders loopt, zorgen ze ervoor dat alles weer op z’n pootjes terecht komt. Er is nog zoveel te zien dat we, ook voor onze eventuele derde reis, zondermeer weer aankloppen bij Martin en Wilma!
Lees ook het reisverslag van de reis van 2025
Cor & Ingrid
